25 februari 2006

We landen om 11.30 am in Phoenix (Arizona), 'Valley of the Sun' genoemd want hier schijnt 300 dagen per jaar dus..... de zon. Het horloge gaat een uur vooruit, want Arizona kent geen daylight saving time. We spoeden ons naar het kantoor van het autoverhuurbedrijf. De dame achter de bali demonstreert haar cursus verkooptechniek (upsell, crosssell, wij hebben het er al maanden over, waar dit moet plaatsvinden op de website). Of we niet een auto met gps willen huren ipv onze geboekte categorie A. Nee, dat willen we niet, een kaart op de knieen schept toch nog wat avontuur. Ze geeft niet op ! Snotterend meldt ze dat het 'convertible weather is outside'. Even later zetten we koers, jawel met de kap eraf, richting de Apache trail. De eerste stop is voor de aanschaf van een sunblocker, om niet als een roodhuid te eindigen. (herkenbaar Nick ?) We komen er halverwege achter dat we op de verkeerde route zijn beland. De bali dame heeft deze weg aangekruist, stom dat we het niet even goed gecheckt hebben. Volgens Theodor Roosevelt is de Apache trail door de bergen het meest sublieme panorama, dat ooit door de natuur gecreerd is. Het ziet er naar uit dat we dit kunstwerk dus niet gaan meemaken, terug is namelijk geen optie. We gaan in conclaaf en besluiten dwars door de woestijn over gravelwegen naar Lake Roosevelt te rijden. Het landschap is ruig en onherbergzaam. Deze wereld is onaangetast, authentiek, prachtig gewoon. Killerviews, ieder keer weer als we een top bereiken. Een enkele auto passeert ons op hoge wielen. We worden wat bevreemd aangekeken dat we zonder 4wd hier doorheen rijden. Na drie uur bereiken we weer de bewoonde wereld. In het donker rijden we de laatste 150 mile naar Tucson op zoek naar ons hotel.