29 maart 2006

Hieperdepiep, vandaag ben ik 45 jaar geworden, hoera. Jacques en Francine (mijn ouders) zijn gisteren aangekomen en verschijnen aan het ontbijt met leuke cadeautjes en kaarten, meegegeven uit Nederland. Tussen de buien door lopen we naar het dorp voor koffie en taart.
Op deze dag moet ik aan twee dingen denken. Hoeveel pijn mijn moeder heeft geleden om mij op de wereld te zetten en aan mijn poeziealbum. Ik weet ook niet hoe ik erbij kom. Vroeger schreef je altijd bij een versje, als je 29 Maart vergeet sla ik je broekje heet. Of 29 Maart is de dag , die je nooit vergeten mag. Ik vraag mij af, hoe dat nu gaat. Hebben kinderen nog een poeziealbum of staat dat nu op internet? En wat schrijf je dan ? Als je 29 maart vergeet stuur ik je virusleed of zo iets. S'avonds koken Andre en ik een drie gangen diner. Lijkt ons beter om ze even rust te geven na zo een lange reis. Mijn moeder beweert dat ze nergens last van heeft, maar toch sukkelt ze af en toe even in slaap.