
Vanmiddag zijn Meneer en Mevrouw van Vlissingen voor het eerst bij ons op kantoor geweest. Een week daarvoor vroegen mijn collega's tijdens een vergadering of ik hun naam nog een keer wilde uitspreken. 'Vannnn Vlissingen': zei ik zo duidelijk mogelijk. Oke, zeiden ze en probeerde het na te zeggen, Vennn Vlissingen, neeeeheee zei ik, VAN en geen Ven, oke, VEN Vlissingen en zo ging het nog even door. Eenmaal op kantoor maakte meneer en mevrouw van Vlissingen kennis met iedereen en s'Avonds reden ze met ons mee terug naar San Francisco. Nu waren ook Rob en Titi Grootveld in de stad, Rob zit in de board of directors van BCD, en we zouden met zijn zessen bij hun in het hotel gaan eten. Ze waren over voor een Congres over 'Chinese Snuff Bottels'. Ja, ook dat bestaat. Het zijn hele kleine medicijnflesjes (zie foto), waar poeder in bewaard werd vroeger. De flesjes zijn gemaakt van verschillende materialen zoals steen, ivoor, jade en cristal. Er zijn ook (en nu komt het) transparante flesjes, die aan de binnenkant beschilderd worden met hele fijne schuin afgesneden strootjes. Het is echt ongelofelijk. Je denkt
gewoon niet dat zo iets kan. De halsopening van zo'n flesje is misschien 3 millimeter. Geduld en een vaste hand zijn nog maar twee van de vele talenten die je moet hebben om zoiets voor elkaar te krijgen. Zowel de voor als achterkant wordt beschilderd. Deze flesjes worden verkocht op veilingen en gaan van een paar honderd dollar tot 80.000 dollar. Rob heeft inmiddels een collectie van 300 flesjes. Als jullie interesse hebben om ook zo een hobby te ontwikkelen, dan kun je googlen op 'Internationale Chinese Snuff Bottle Society'.
No comments:
Post a Comment