Creatief met Morellen ! Ik moest even aan Arjan Ederveen denken. Na het ontbijt met eieren en Morellen, loop ik naar buiten en krijg ik meteen een plastic zak mee voor het geval dat ik misschien onderweg Morellen tegenkom. We hebben gisteren nog de zeldzame zandkleurige gevonden de zogeheten Estrella. Nadat alle klusje geklaard zijn met behulp van allerlei wildwest figuren uit de omgeving, stroomt het water weer in de keuken en is Maria klaar om met ons de berg achter het huis te beklimmen. Na 2 uur stevig doorlopen komen we bij een oude mijnschacht, waar vroeger goud werd gedolven. De mijn en de berg is in het bezit van de familie Belknap. Wel gaaf als je kunt zeggen dat je op je eigen berg hebt gestaan. Boven de mijnschacht begint een rotsachtig gedeelte met veel losse keien, grind en zand. Op handen en voeten klimmen we verder. Losse rotsblokken schieten af en toe langs je oren van degene die boven je loopt. Na een uur overleggen we leunend tegen een super steile wand of we doorgaan. Je moet hier echt geen hoogtevrees hebben. Frans krijgt het al even te pakken, maar dapper als we zijn gaan we door. Ja, Mallorca vrienden, de Masanella is er niets bij hoorden we van Frans en hij kan het weten. Na 4 uur en 9000 feet klimmen staan we op de top van Marble Mountain. De bovenbeen spieren trillen als rietjes, maar de beloning is geweldig. Aan de andere kant van de berg zien we een half bevroren meer en overal ligt nog sneeuw. Na een sandwich met een liflafje van hert, rennen we terug de berg af. Min of meer skieend en springend. Na twee uur zijn we weer terug in het dal, met blauwe plekken van het vallen en Andre opnieuw en ik voor het eerst met een blauwe teen. Het is inmiddels al zeven uur en wij moeten nog vier uur rijden naar Boise plus een uur tijdsverschil dus dat wordt al aardig laat. Het was een super weekend met een ongelofelijke gastvrije, lieve mensen. Bij het afscheid vraagt Lee of ik misschien nog een zakje Morellen mee naar huis wil nemen.