H
et is nationale parken vakantie dus pakken we ook Glacier in Wyoming nog even mee. Een deel van het gebied ligt in Canada, maar wij blijven de USA trouw en gaan logeren in Whitefish. Helaas is dit prachtig dorpje aan het Whitefish lake alweer ontdekt door the wealthy man, de onroerend goed prijzen zijn er sky high. Andre kijkt wat sip, want die dacht nog een leuk huisje hier te kunnen scoren, sinds onze verdiende dollars aan zware inflatie onderhevig zijn t.o.v de Euro. We rijden in Glacier de prachtige 'going 
to the sun' route en maken een lange wandeling. We zijn echter al twee weken in 'bear country' en je wandelt hier op eigen risico. Bij elke bocht dreigt er gevaar en het advies van het toeristen bureau is dan ook om luid te roepen 'Hi B
ear'. Dit wordt onze overlevings yel, want we weten dat we niet in diergaarde Blijdorp rondlopen. Het bederft wel behoorlijk je wandel genot, het idee dat je elke moment een grizzly tegenover je kan hebben is eigenlijk een martelende gedachte. Als we ook nog op een verse berenhoop stuiten begint de twijfel toe te slaan. Niet dat we zulke naturalisten zijn en de ene hoop van de andere kunnen onderscheiden, maar als je verse stront vol met bessen tegenkomt dan ben je gewaarschu
wd. Toch gaan we verder, want de prachtige flora dwingt ons te kijken welk uitzicht er om de hoek is. En nu we het er levend vanaf hebben gebracht kan ik zeggen dat het de moeite waard is geweest. De parel op de kroon waren drie acher elkaar liggende turkooise meren. (we hebben trouwens wel beren gezien, 2 blackbears en een grizzly maar gelukkig vanuit de auto)
et is nationale parken vakantie dus pakken we ook Glacier in Wyoming nog even mee. Een deel van het gebied ligt in Canada, maar wij blijven de USA trouw en gaan logeren in Whitefish. Helaas is dit prachtig dorpje aan het Whitefish lake alweer ontdekt door the wealthy man, de onroerend goed prijzen zijn er sky high. Andre kijkt wat sip, want die dacht nog een leuk huisje hier te kunnen scoren, sinds onze verdiende dollars aan zware inflatie onderhevig zijn t.o.v de Euro. We rijden in Glacier de prachtige 'going 
to the sun' route en maken een lange wandeling. We zijn echter al twee weken in 'bear country' en je wandelt hier op eigen risico. Bij elke bocht dreigt er gevaar en het advies van het toeristen bureau is dan ook om luid te roepen 'Hi B
ear'. Dit wordt onze overlevings yel, want we weten dat we niet in diergaarde Blijdorp rondlopen. Het bederft wel behoorlijk je wandel genot, het idee dat je elke moment een grizzly tegenover je kan hebben is eigenlijk een martelende gedachte. Als we ook nog op een verse berenhoop stuiten begint de twijfel toe te slaan. Niet dat we zulke naturalisten zijn en de ene hoop van de andere kunnen onderscheiden, maar als je verse stront vol met bessen tegenkomt dan ben je gewaarschu
wd. Toch gaan we verder, want de prachtige flora dwingt ons te kijken welk uitzicht er om de hoek is. En nu we het er levend vanaf hebben gebracht kan ik zeggen dat het de moeite waard is geweest. De parel op de kroon waren drie acher elkaar liggende turkooise meren. (we hebben trouwens wel beren gezien, 2 blackbears en een grizzly maar gelukkig vanuit de auto)
No comments:
Post a Comment