Vanochtend toen we wakker werden in de Glen Oak lodge in Big Sur begreep ik plotseling waar de opgerolde matjes voor diende in de hoek van de kast. Het zijn geen gekleurde strandmatjes zei ik tegen Andre, maar jogamatjes. Het motel is onlangs verbouwd onder toeziend oog van een architekt uit San Francisco en de metamorfose van oude motelkamers met bloemetjes sprei na
ar stijlvolle kamers met openhaard is zeer goed gelukt. Het jogamatje wordt uitgerold om de 'Sun Salutation' te doen (uitgebeeld in het joga blad dat op de kamer ligt), want zoals het een echte Hollander betaamt moet je alles gebruiken waar je voor betaald ook al betekent dat excercise. Na deze oefening gaan we voor een gezond ontbijt naar het restaurant van de buren. Om 10 uur hebben we de eerste waterval al gezien in Pfeiffer State park en rijden we naar Andrew Molera State park richting Carmel. Bij aankomst is de keuze om de trail door de rivier te nemen, de brug is namelijk kapot of via een ander pad aan zee te komen. We besluiten het laatste als we mensen balancerend op de gladde stenen onderuit zien gaan met camera en al. Op
de kruising van de trail zie ik plotseling vanuit mijn ooghoek een katachtig dier lopen op het andere pad. Gewapend met mijn camera sluip ik er met enige vrees achteraan, want misschien is het wel een jonkie van een Mountain Lion en dan kan het weleens een bloederig gebeuren worden. Hij loopt de bosjes in en gaat daar op een heuvel liggen. Het blijkt een bobcat te zijn (zie grote foto). Het zijn nachtdieren en het is zeldzaam als je er een ziet verneem ik uit betrouwbare bronnen op het internet. De dag kan niet meer stuk. Als we later gaan lunchen op een terras aan het water zwemt er een clubje grey whales voorbij, waarschijnlijk zijn ze op de terugweg van hun vakantiebestemming in Mexico. De fonteinen spuiten hoog de blauwe hemel in.
Vanochtend toen we wakker werden in de Glen Oak lodge in Big Sur begreep ik plotseling waar de opgerolde matjes voor diende in de hoek van de kast. Het zijn geen gekleurde strandmatjes zei ik tegen Andre, maar jogamatjes. Het motel is onlangs verbouwd onder toeziend oog van een architekt uit San Francisco en de metamorfose van oude motelkamers met bloemetjes sprei na
ar stijlvolle kamers met openhaard is zeer goed gelukt. Het jogamatje wordt uitgerold om de 'Sun Salutation' te doen (uitgebeeld in het joga blad dat op de kamer ligt), want zoals het een echte Hollander betaamt moet je alles gebruiken waar je voor betaald ook al betekent dat excercise. Na deze oefening gaan we voor een gezond ontbijt naar het restaurant van de buren. Om 10 uur hebben we de eerste waterval al gezien in Pfeiffer State park en rijden we naar Andrew Molera State park richting Carmel. Bij aankomst is de keuze om de trail door de rivier te nemen, de brug is namelijk kapot of via een ander pad aan zee te komen. We besluiten het laatste als we mensen balancerend op de gladde stenen onderuit zien gaan met camera en al. Op 
de kruising van de trail zie ik plotseling vanuit mijn ooghoek een katachtig dier lopen op het andere pad. Gewapend met mijn camera sluip ik er met enige vrees achteraan, want misschien is het wel een jonkie van een Mountain Lion en dan kan het weleens een bloederig gebeuren worden. Hij loopt de bosjes in en gaat daar op een heuvel liggen. Het blijkt een bobcat te zijn (zie grote foto). Het zijn nachtdieren en het is zeldzaam als je er een ziet verneem ik uit betrouwbare bronnen op het internet. De dag kan niet meer stuk. Als we later gaan lunchen op een terras aan het water zwemt er een clubje grey whales voorbij, waarschijnlijk zijn ze op de terugweg van hun vakantiebestemming in Mexico. De fonteinen spuiten hoog de blauwe hemel in.
2 comments:
See here
See HERE
Post a Comment