22 november 2006

Ik ben vandaag voor het eerst hier naar de tandarts geweest. Aangezien ik geen enkele referentie had, heb ik uiteindelijk mijn keuze laten vallen op het leuke houten gebouw. Als je toch pijn moet lijden dan beter in een Zen achtige omgeving, dacht ik. Na 4 formulieren te hebben ondertekend, waar kort gezegd in staat dat de tandarts nergens voor aansprakleijk gesteld kan worden, (typisch amerikaans) kan ik plaats nemen in de stoel. Een Peruaanse jongen ontfermt zich over mij om alvast wat foto's van mijn kiezen te nemen. Maar voordat hij aan de slag gaat, krijg ik een soort loodschort omgehangen alsof ik direct een mijnenveld moet gaan opruimen. Even later komt er een hoog bejaarde man binnen schuifelen, de Dentist himself. Meteen schiet de twijfel door mijn heen of mijn keuze wel goed is geweest. Na wat onderhouds werkzaamheden sta ik weer buiten, tot zover heeft er nog niets kunnen mislukken. Thuis is ondertussen de schoonmaakploeg aan het werk. Het is zijn vier dames uit Mexico. Een gewone Mien Dobbelsteen, die een keer per week met de zwabber door het huis gaat, kennen ze hier niet. Waarschijnlijk omdat de huizen hier meer lijken op kastelen. Toen het hele team aankwam was ik nog thuis en ontdekte ik dat de sleutel nog aan de voorkant in het slot zat. Sinds er in een maand tijd 6 inbraken zijn geweest in Los Gatos check ik elke avond zorgvuldig alle ramen en deuren, helemaal nu Andre op reis is. En nu blijkt dus dat elke crimineel vrije toegang had vannacht. Ook zijn er enkele gebouwen en winkels deze maand afgebrand, zeer verdacht volgens het politierapport in de weekly times. Tot overmaat van ramp krijg ik van de hulp te horen, dat er gisteren een vrouw is aangerand op de Los Gatos Creek Trail. Weg veiligheid. Dit vredige dorp is plotseling veranderd in een crimineel decor.