21 Januari 2006

Het is weer een prachtige dag, dus de nieuwe bergschoenen gaan weer aan en niet te vergeten de comfortable nieuwe wandelsokken, die twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. We rijden naar de Sunol Wilderness Area ten noorden van San Jose. Onderweg pikken we een 20 oz cappucino op by Starbucks met een chocolate chip cookie. OOk onlosmakkelijk met elkaar verbonden. We hebben er weinig vertrouwen in dat Sunol een koffiecultuur heeft en dat blijkt

goed ingeschat te zijn door ons. De wandeling wordt een '6 mile loop' waarbij we de Indian Joe Creek Trail gaan volgen. Na 20 minuten gelopen te hebben komen we weer op de parkeerplaats uit. We snappen er niets van. Opnieuw buigen we ons over de kaart en dan blijkt al snel, dat we de Indian Joe Nature Trail hebben gevolgd. We geven meteen de naturalisten de schuld. Hoe kunnen ze nu bijna twee dezelfde namen geven aan verschillende routes. We gaan in lichte draf meteen weer op pad, anders halen we het misschien niet meer, want om 17.00 uur sluit de gate. We jagen een stel slome padvinders, die voor ons lopen, de berm in. Ons gejaagde tempo

neemt na een half uur af, als we we al halverwege de top zitten. Met een relaxt wandelgangetje gaan we verder. We spotten een coyote voor ons op het pad en als we na de top de vallei weer indalen staan daar een paar koeien te grazen. We krijgen weer even een hollands gevoel. Als we de hoek om slaan, zien we een paar kleine watervallen tussen enorme rotsblokken vandaan komen. Waarschijnlijk nog indrukwekkender in het voorjaar, als het flink geregend heeft. Na 3,5 uur lopen komen we precies op tijd weer op de parkeerplaats terug. De zon heeft zich inmiddels langzaam teruggetrokken achter de bergkam.